TOLCÉR, tolcere, s. n. (Reg.) Pâlnie. – Magh. tölcsér. (Sursa: DLRM )
TOLCÉR s. v. pâlnie. (Sursa: Sinonime )
tolcér, tolcére, s.n. (reg.) 1. pâlnie. 2. vârtej, bulboană. 3. trompa albinei. (Sursa: DAR )
| tolcer substantiv neutru | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | tolcer | tolcerul |
| plural | tolcere | tolcerele |
| genitiv-dativ | singular | tolcer | tolcerului |
| plural | tolcere | tolcerelor |
| vocativ | singular | — |
| plural | — |
