poieniță
Caută
POIENÍȚĂ,
poienițe,
s. f. Diminutiv al lui
poiană.
[Pr.:
po-ie-
] –
Poiană
+ suf.
-iță.
(
Sursa: DEX '98
)
Copy to clipboard
poieníță
s. f., g.-d. art.
poieníței;
pl.
poieníțe
(
Sursa: Ortografic
)
Copy to clipboard
Declinări/Conjugări
poieniță
substantiv feminin
nearticulat
articulat
nominativ-acuzativ
singular
poien
i
ță
poien
i
ța
plural
poien
i
țe
poien
i
țele
genitiv-dativ
singular
poien
i
țe
poien
i
ței
plural
poien
i
țe
poien
i
țelor
vocativ
singular
poien
i
ță, poien
i
țo
plural
poien
i
țelor