Dex.Ro Mobile
MIRMIDÓN, mirmidoni, s. m. (Livr.; în basme) Pitic2. – Din fr. myrmidon. (Sursa: DEX '98 )

MIRMIDÓN s.m. (Mit.) Pitic. ♦ (Fig.) Om fără importanță, fără valoare. [< fr. myrmidon, cf. gr. myrmidones – numele unei populații din Tracia]. (Sursa: DN )

MIRMIDÓN s. m. 1. (mit.) pitic. 2. (fig.) om fără importanță, fără valoare. (< fr. myrmidon, lat. myrmidones) (Sursa: MDN )

mirmidón s. m., pl. mirmidóni (Sursa: Ortografic )

Declinări/Conjugări
mirmidon   substantiv masculin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular mirmidon mirmidonul
plural mirmidoni mirmidonii
genitiv-dativ singular mirmidon mirmidonului
plural mirmidoni mirmidonilor
vocativ singular
plural