LOGOPÉDIC, -Ă, logopedici, -ce, adj. Referitor la logopedie. – Din fr. logopédique. (Sursa: DEX '98 )
LOGOPÉDIC, -Ă adj. Referitor la logopedie, de logopedie. [< logopedie]. (Sursa: DN )
logopédic adj. m., pl. logopédici; f. sg. logopédică, pl. logopédice (Sursa: Ortografic )
| logopedic adjectiv | masculin | feminin |
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | logopedic | logopedicul | logopedică | logopedica |
| plural | logopedici | logopedicii | logopedice | logopedicele |
| genitiv-dativ | singular | logopedic | logopedicului | logopedice | logopedicei |
| plural | logopedici | logopedicilor | logopedice | logopedicelor |
| vocativ | singular | — | — |
| plural | — | — |