Dex.Ro Mobile
IPOTECÁT, -Ă, ipotecați, -te, adj. (Despre un bun imobil) Grevat de o ipotecă. – V. ipoteca. (Sursa: DEX '98 )

IPOTECÁT adj. (JUR.) (pop.) zălogit. (Imobil ~.) (Sursa: Sinonime )

IPOTECÁ, ipotechez, vb. I. Tranz. A supune un bun imobil unei ipoteci. – Din fr. hypothéquer. (Sursa: DEX '98 )

A IPOTECÁ ~chéz tranz. (bunuri imobile) A împovăra cu o ipotecă; a supune unei ipoteci; a greva. /<fr. hypothéquer (Sursa: NODEX )

IPOTECÁ vb. I. tr. A supune (un imobil etc.) unei ipoteci. [P.i. 3,6 -chează. / cf. fr. hypothéquer]. (Sursa: DN )

IPOTECÁ vb. a supune (un imobil etc.) unei ipoteci. (< fr. hypothéquer) (Sursa: MDN )

IPOTECÁ vb. (JUR.) (înv.) a supune. (A ~ un imobil.) (Sursa: Sinonime )

ipotecá vb., ind. prez. 1 sg. ipotechéz, 3 sg. și pl. ipotecheáză; conj. prez. 3 sg. și pl. ipotechéze (Sursa: Ortografic )

Declinări/Conjugări
ipoteca   verb tranzitiv infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a) ipoteca ipotecare ipotecat ipotecând singular plural
ipotechea ipotecați
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu) ipotechez (să) ipotechez ipotecam ipotecai ipotecasem
a II-a (tu) ipotechezi (să) ipotechezi ipotecai ipotecași ipotecaseși
a III-a (el, ea) ipotechea (să) ipotecheze ipoteca ipotecă ipotecase
plural I (noi) ipotecăm (să) ipotecăm ipotecam ipotecarăm ipotecaserăm, ipotecasem*
a II-a (voi) ipotecați (să) ipotecați ipotecați ipotecarăți ipotecaserăți, ipotecaseți*
a III-a (ei, ele) ipotechea (să) ipotecheze ipotecau ipoteca ipotecaseră
* Formă nerecomandată

ipotecat   adjectiv masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular ipotecat ipotecatul ipoteca ipotecata
plural ipotecați ipotecații ipotecate ipotecatele
genitiv-dativ singular ipotecat ipotecatului ipotecate ipotecatei
plural ipotecați ipotecaților ipotecate ipotecatelor
vocativ singular
plural