INTANGÍBIL, -Ă, intangibili, -e, adj. Care nu poate fi atins, de neatins; care trebuie să rămână intact. – Din fr. intangible. (Sursa: DEX '98 )
INTANGÍBIL, -Ă adj. (Liv.) Care nu poate fi atins; de neatins. [Cf. fr. intangible]. (Sursa: DN )
INTANGÍBIL, -Ă adj. care nu poate fi atins; de neatins. (< fr. intangible) (Sursa: MDN )
INTANGÍBIL adj. v. inviolabil. (Sursa: Sinonime )
Intangibil ≠ tangibil (Sursa: Antonime )
intangíbil adj. m. tangibil (Sursa: Ortografic )
INTANGÍBIL ~ă (~i, ~e) 1) Care nu poate fi atins. 2) Care trebuie menținut intact; sacru. Principii ~e. /<fr. intangible (Sursa: NODEX )
| intangibil adjectiv | masculin | feminin |
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | intangibil | intangibilul | intangibilă | intangibila |
| plural | intangibili | intangibilii | intangibile | intangibilele |
| genitiv-dativ | singular | intangibil | intangibilului | intangibile | intangibilei |
| plural | intangibili | intangibililor | intangibile | intangibilelor |
| vocativ | singular | intangibilule | intangibilo |
| plural | intangibililor | intangibilelor |