Dex.Ro Mobile
DUGHEÁNĂ, dughene, s. f. (Depr.) Prăvălie mică, sărăcăcioasă. [Pl. și: dugheni] – Din tc. dükkân. (Sursa: DEX '98 )

DUGHEÁNĂ s. (Transilv.) boltă. (Vinde într-o ~.) (Sursa: Sinonime )

DUGHEÁNĂ s. v. magazin, prăvălie. (Sursa: Sinonime )

dugheánă (dughéne), s. f. – Prăvălie. – Mr. duchiane, megl. duchian. Tc. dükkan (Roesler 591; Șeineanu, II, 162; Lokotsch 542; Ronzevalle 91; Iordan, Dift., 80), cf. alb. dukian, bg. diugen, sb. dućan, mag. dogány, cf. it. dogana. – Der. dughengiu, s. m. (băcan, negustor), din tc. dükkanci. (Sursa: DER )

dugheánă s. f., g.-d. art. dughénei; pl. dughéne (Sursa: Ortografic )

DUGHEÁNĂ ~e f. Prăvălie mică sărăcăcioasă. [Sil. -ghea-nă] /<turc. dükkan (Sursa: NODEX )

Declinări/Conjugări
dugheană (pl. -ene)   substantiv feminin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular dughea dugheana
plural dughene dughenele
genitiv-dativ singular dughene dughenei
plural dughene dughenelor
vocativ singular dugheană, dugheano
plural dughenelor

dugheană (pl. -eni)   substantiv feminin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular dughea dugheana
plural dugheni dughenile
genitiv-dativ singular dugheni dughenii
plural dugheni dughenilor
vocativ singular dugheană, dugheano
plural dughenilor