DÓBĂ s. f. v. tobă. (Sursa: DEX '98 )
DÓBĂ s. v. abdomen, burtă, pântece. (Sursa: Sinonime )
dobă, dóbe, s.f. (reg.) 1. tobă. 2. (fig.) îndopat. 3. caltaboș. (Sursa: DAR )
| dobă substantiv feminin | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | dobă | doba |
| plural | dobe | dobele |
| genitiv-dativ | singular | dobe | dobei |
| plural | dobe | dobelor |
| vocativ | singular | dobă, dobo |
| plural | dobelor |