Dex.Ro Mobile
COSITORÍRE, cositoriri, s. f. Acțiunea de a cositori și rezultatul ei. – V. cositori. (Sursa: DEX '98 )

COSITORÍRE s. cositorit, spoire, spoit, (înv.) spoitură. (~ unui vas de aramă.) (Sursa: Sinonime )

cositoríre s. f., g.-d. art. cositorírii; pl. cositoríri (Sursa: Ortografic )

COSITORÍ, cositoresc, vb. IV. Tranz. A acoperi suprafața interioară a unui vas, a unei piese etc. de metal cu un strat subțire de cositor pentru a împiedica oxidarea; a spoi. – Din cositor1. (Sursa: DEX '98 )

A COSITORÍ ~ésc tranz. (mai ales vase de metal) A acoperi cu un strat de cositor (în scop protector). /Din cositor (Sursa: NODEX )

COSITORÍ vb. a spoi. (~ un vas de aramă.) (Sursa: Sinonime )

cositorí vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. cositorésc, imperf. 3 sg. cositoreá; conj. prez. 3 sg. și pl. cositoreáscă (Sursa: Ortografic )

cositorésc și costorésc v. tr. Olt. Acoper [!] cu un strat de cositor, spoĭesc: Țiganiĭ costoresc tingirile. (Sursa: Scriban )

Declinări/Conjugări
cositori   verb tranzitiv infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a) cositori cositorire cositorit cositorind singular plural
cositorește cositoriți
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu) cositoresc (să) cositoresc cositoream cositorii cositorisem
a II-a (tu) cositorești (să) cositorești cositoreai cositoriși cositoriseși
a III-a (el, ea) cositorește (să) cositorească cositorea cositori cositorise
plural I (noi) cositorim (să) cositorim cositoream cositorirăm cositoriserăm, cositorisem*
a II-a (voi) cositoriți (să) cositoriți cositoreați cositorirăți cositoriserăți, cositoriseți*
a III-a (ei, ele) cositoresc (să) cositorească cositoreau cositori cositoriseră
* Formă nerecomandată

cositorire   substantiv feminin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular cositorire cositorirea
plural cositoriri cositoririle
genitiv-dativ singular cositoriri cositoririi
plural cositoriri cositoririlor
vocativ singular cositorire, cositorireo
plural cositoririlor