Dex.Ro Mobile
CONSILIÉRE, consilieri, s. f. (Livr.) Acțiunea de a consilia și rezultatul ei; sfătuire. [Pr.: -li-e-] – V. consilia. (Sursa: DEX '98 )

CONSILIÉRE s.f. (Liv.) Acțiunea de a consilia și rezultatul ei; sfătuire. [< consilia]. (Sursa: DN )

consiliére s. f. (sil. -si-li-e-), pl. consiliéri (Sursa: Ortografic )

CONSILIÁ, consiliez, vb. I. Tranz. (Livr.) A sfătui. [Pr.: -li-a] – Din fr. conseiller, lat. consiliari. (Sursa: DEX '98 )

CONSILIÉR, consilieri, s. m. 1. Sfătuitor, sfetnic. 2. Grad în ierarhia unor funcții; persoană care deține acest grad. 3. (Înv.) Membru al unei înalte instanțe de judecată sau de verificare. [Pr.: -li-er] – Din fr. conseiller (refăcut după consiliu și consilia). (Sursa: DEX '98 )

A CONSILIÁ ~éz tranz. livr. A da sfaturi; a sfătui. [Sil. -li-a] /<fr. conseiller, lat. consiliari (Sursa: NODEX )

CONSILIÉR ~i m. 1) Persoană cu care se sfătuiește un conducător de țară în probleme de conducere; sfetnic. 2) fig. Persoană care dă sfaturi; sfetnic; povățuitor; sfătuitor. 3) Membru al unui consiliu. [Sil. -li-er] /<fr. conseiller (Sursa: NODEX )

CONSILIÁ vb. I. tr. (Liv.) A sfătui. [Pron. -li-a. / < lat. consiliari, cf. fr. conseiller]. (Sursa: DN )

CONSILIÉR s.n. 1. Sfătuitor, sfetnic. 2. Specialist care rezolvă problemele deosebite dintr-un anumit domeniu. 3. Titlu al unor funcționari din înaltele instanțe de judecată sau de verificare. [Pron. -li-er. / cf. fr. conseiller]. (Sursa: DN )

CONSILIÁ vb. tr. a sfătui. (< fr. conseiller, lat. consiliari) (Sursa: MDN )

CONSILIÉR, -Ă s. m. f. 1. sfătuitor, sfetnic. 2. specialist care rezolvă problemele deosebite dintr-un anumit domeniu. 3. titlu al unor funcționari din înaltele instanțe de judecată sau de verificare. (< fr. conseiller) (Sursa: MDN )

CONSILIÁ vb. v. îndruma, învăța, povățui, sfătui. (Sursa: Sinonime )

CONSILIÉR s. povățuitor, sfătuitor, sfetnic. (~ al domnitorului.) (Sursa: Sinonime )

consiliá vb. (sil. -li-a), ind. prez. 1 sg. consiliéz, 3 sg. și pl. consiliáză, 1 pl. consiliém (sil. -li-em); conj. prez. 3 sg. și pl. consiliéze; ger. consiliínd (sil. -li-ind) (Sursa: Ortografic )

consiliér s. m. (sil. -li-er), pl. consiliéri (Sursa: Ortografic )

consiliéră s. f. (sil. -li-e-), g.-d. art. consiliérei; pl. consiliére (Sursa: Ortografic )

consiliér m. (fr. conseiller, [d. lat. consiliarius], după rom. consiliŭ). Sfătuitor, sfetnic. Membru al unuĭ consiliŭ. – Fem. -éră saŭ -ereásă, pl. ese. (Sursa: Scriban )

consiliéz v. tr. (fr. conseiller, d. lat. pop. consiliare, cl. -ári). Sfătuĭesc. (Sursa: Scriban )

Declinări/Conjugări
consilia   verb tranzitiv infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a) consilia consiliere consiliat consiliind singular plural
consilia consiliați
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu) consiliez (să) consiliez consiliam consiliai consiliasem
a II-a (tu) consiliezi (să) consiliezi consiliai consiliași consiliaseși
a III-a (el, ea) consilia (să) consilieze consilia consilie consiliase
plural I (noi) consiliem (să) consiliem consiliam consiliarăm consiliaserăm, consiliasem*
a II-a (voi) consiliați (să) consiliați consiliați consiliarăți consiliaserăți, consiliaseți*
a III-a (ei, ele) consilia (să) consilieze consiliau consilia consiliaseră
* Formă nerecomandată

consilier   substantiv masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular consilier consilierul consilie consiliera
plural consilieri consilierii consiliere consilierele
genitiv-dativ singular consilier consilierului consiliere consilierei
plural consilieri consilierilor consiliere consilierelor
vocativ singular consilierule consiliero
plural consilierilor consilierelor

consilieră   substantiv feminin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular consilie consiliera
plural consiliere consilierele
genitiv-dativ singular consiliere consilierei
plural consiliere consilierelor
vocativ singular consilieră, consiliero
plural consilierelor

consiliere   substantiv feminin nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular consiliere consilierea
plural consilieri consilierile
genitiv-dativ singular consilieri consilierii
plural consilieri consilierilor
vocativ singular consiliere, consiliereo
plural consilierilor