CONCLUZÍV, -Ă, ocluzive, adj. v. conclusiv. (Sursa: DEX '98 )
CONCLUZÍV, -Ă adj. v. conclusiv. (Sursa: DN )
!concluzív adj. m., pl. concluzívi; f. concluzívă, pl. concluzíve (Sursa: DOOM 2 )
concluzív, -ă adj. (mlat. conclusivus). Care conține o concluziune. (Sursa: Scriban )
| concluziv adjectiv | masculin | feminin |
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | concluziv | concluzivul | concluzivă | concluziva |
| plural | concluzivi | concluzivii | concluzive | concluzivele |
| genitiv-dativ | singular | concluziv | concluzivului | concluzive | concluzivei |
| plural | concluzivi | concluzivilor | concluzive | concluzivelor |
| vocativ | singular | concluzivule | concluzivo |
| plural | concluzivilor | concluzivelor |