CHIMIOTACTÍSM, chimiotactisme, s. n. (Biol.) Chemotactism. [Pr.: -mi-o-] – Din fr. chimiotactisme. (Sursa: DEX '98 )
CHIMIOTACTÍSM s.n. Chemotactism. [Pron. -mi-o-. / < fr. chimiotactisme]. (Sursa: DN )
CHIMIOTACTÍSM s. n. chemotactism. (< fr. chemiotactisme) (Sursa: MDN )
chimiotactísm s. n. (Sursa: Ortografic )
| chimiotactism substantiv neutru | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | chimiotactism | chimiotactismul |
| plural | chimiotactisme | chimiotactismele |
| genitiv-dativ | singular | chimiotactism | chimiotactismului |
| plural | chimiotactisme | chimiotactismelor |
| vocativ | singular | — |
| plural | — |