BOITÁR, boitari, s. m. (Reg.) Ajutor de păstor (de porci). – Din magh. bojtár. (Sursa: DEX '98 )
BOITÁR, boitari, s. m. (Reg.) Ajutor de păstor. [Pr.: boi-] – Comp. magh. bojtár. (Sursa: DLRM )
boitár s. m. (sil. boi-), pl. boitári (Sursa: Ortografic )
boĭtár m. (ung. bojtár, id.). Ban. Ajutor de porcar orĭ de cĭoban. (Sursa: Scriban )
| boitar substantiv masculin | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | boitar | boitarul |
| plural | boitari | boitarii |
| genitiv-dativ | singular | boitar | boitarului |
| plural | boitari | boitarilor |
| vocativ | singular | — |
| plural | — |