BETONIÉR, betonieri, s. m. Betonist. [Pr.: -ni-er] – Beton + suf. -ier. (Sursa: DEX '98 )
BETONIÉR s.m. Betonist. [Pron. -ni-er. / < beton + -ier]. (Sursa: DN )
BETONIÉR s. m. betonist. (< fr. bétonnier) (Sursa: MDN )
BETONIÉR, betonieri, s. m. Betonist. [Pr.: -ni-er] – Din beton + suf. -er. (Sursa: DLRM )
BETONIÉR s. v. betonist. (Sursa: Sinonime )
betoniér (muncitor) s. m. (sil. -ni-er), pl. betoniéri (Sursa: Ortografic )
| betonier substantiv masculin | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | betonier | betonierul |
| plural | betonieri | betonierii |
| genitiv-dativ | singular | betonier | betonierului |
| plural | betonieri | betonierilor |
| vocativ | singular | — |
| plural | — |