ALUZÍV, -Ă, aluzivi, -e, adj. Cu aluzii. – Din fr. allusif. (Sursa: DEX '98 )
ALUZÍV, -Ă adj. Care face aluzie; cu aluzii. [< fr. allusif]. (Sursa: DN )
ALUZÍV, -Ă adj. care face aluzie. (< fr. allusif) (Sursa: MDN )
aluzív adj. m., pl. aluzívi; f. sg. aluzívă, pl. aluzíve (Sursa: Ortografic )
ALUZÍV ~ă (~i, ~e) Care conține o aluzie; care face aluzie. Exprimare ~ă. /<fr. allusif (Sursa: NODEX )
| aluziv adjectiv | masculin | feminin |
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat |
| nominativ-acuzativ | singular | aluziv | aluzivul | aluzivă | aluziva |
| plural | aluzivi | aluzivii | aluzive | aluzivele |
| genitiv-dativ | singular | aluziv | aluzivului | aluzive | aluzivei |
| plural | aluzivi | aluzivilor | aluzive | aluzivelor |
| vocativ | singular | aluzivule | aluzivo |
| plural | aluzivilor | aluzivelor |
